Het vervolg op de eerste tweestrijd, een tweede tweestrijd… Een tweestrijd die geen strijd is. Een tweestrijd die een duidelijke winnaar brengt. Een winnaar die de tweestrijd aan moet gaan met de winnaar van de eerste tweestrijd. Na lang wikken en wegen is dat de Leon Topsport geworden. Ik ben nou eenmaal een turbo freak… Vandaag is er ook weer een turbo getest. De Renault Megane RS trophy. Hij nam het op tegen de Suzuki swift sport. Ik begin bij de eerste…

We vonden een swiftje in Amersfoort. Ik zeg ‘we’, want ook vandaag ben ik weer met Ruben op pad. Aangekomen bij de dealer zien we het grijze beestje al staan. Lelijke striping, valt me meteen op. Van die matzwarte balken overdwars over de auto. Het staat hem eigenlijk niet echt. De auto an sich is wel leuk. Kekke bumpertjes, een vlotte spoiler, stoere 17 inch wielen en gave sportstoelen. Na een kort babbeltje mogen we even zitten. De stoelen zitten goed. Wel moet gezegd worden dat dat vooral komt omdat ik niet zo dik ben. De stoelen zijn gebouwd voor smalle Japanners. Als je ietsje dikker bent, zit je niet. Ook de zitting is net te kort, maar oke, de rugleuning klemt goed. Het stuur voelt solide aan en ook het middenconsole ziet er volwassen uit. We willen graag proefrijden. Dat gaat echter niet zomaar… Eerst het financiele plaatje rondkrijgen. En dat was nogal een opgave. Na beledigd te zijn met biedingen van onder de 6000 euro voor mijn huidige auto, weet ik de verkoper te overtuigen van mijn serieuze interesse en drang naar een proefrit. We mogen op pad…

De auto start stom. Je hebt geen sleutel nodig, maar moet wel aan een raar mechanisme draaien om te starten… Beetje raar. De motor klinkt rustig. We gaan op pad en beginnen rustig. Nadat de auto warm is besluit ik eens te gaan trappen. Pedaal naar beneden… Niks… Niks? Niks!! Tenminste, niet wat ik verwacht had na een ST en een topsport. De 125 pk sterke motor voelt niet beter dan mijn huidige 1.8 20v met 125 pk. Oke, in de 2,3 en 4 heeft de motor boven de 4500 toeren nog wel wat pit, en klinkt het allemaal best leuk, maar echt spannend wordt het niet. De auto heeft een lekker in de hand liggend stuur, maar het stuur biedt weinig informatie. Het onderstel is niet communicatief. Op de snelweg heeft de auto ruim 4600 toeren nodig om 140 te blijven rijden. Bizar veel dus. Is het dat alleen maar kommer en kwel? Nee, dat niet. De auto is op bochtig gebied wel leuk. Bij hard insturen beginnen de bandjes te gillen. Iets te veel onderstuur voor het goede, maar wel leuk dat er niet direct wordt ingegrepen door de TCS. Op hoge bochtensnelheid snap ik wel waarom deze auto een eigen race-klasse heeft. Toch weet de motor nooit te bekoren. Het onderstel is niet echt geweldig, de remmen daarentegen zijn prima! Schijven voor en achter is ruim voldoende om de 1000kg wegende bolide tot stoppen te dwingen. Ander leuk detail is dat de motor lekker suist als je vanaf 7000 toeren je gas los laat, een beetje als een afstand bestuurbaar wagentje. We hebben niet om de auto gelopen om het uitlaatgeluid te checken, omdat ik na een paar kilometer al wist dat dit hem niet ging worden. Na een paar kilometer snelweg had ik ook geen drang meer om verder te rijden. We zijn terug gegaan naar de dealer, hebben nog wat bochtjes gedaan en concludeerden samen: Nee! En dat zeiden we dan ook maar tegen die dealer.

Op naar Ede, waar het volgende testobject klaarstond. De Renault Megane RS Trophy. De trophy is een gewone RS, met een aangepast tace onderstel en bijbehorende 18 inch multispaak wielen. Ook heeft Renault voor de aardigheid de auto voorzien van dikke brembo remmen. Ik zeg ‘gewone’ RS, maar een RS is niet gewoon! Ik heb er nog nooit 1 zien rijden op de weg. Ik zie de auto staan. Hij is een beetje viezig. Toch kijk ik er dwars doorheen. Ik zie hem en denk: Wow, gaaf ding!! De antraciete wielen staan geweldig bij de zilveren koets. Ook de uitlaatpijpen zijn lekker dik. Ik zie koplampsproeiers. Helaas is het niet 1 en al halleluja. Rechts achter zit een lelijke kras op de wielkast. De onderkant van de achterbumper is wat beschadigd en ook voorop zit een oppervlakkig schaafplekje. De dealer is wat vreemd. Een man stelt zich voor en geeft ons de sleutel. Of sleutel, het is een pasje. Deze Renault laat zich openen met een pasje en starten met een heuse START knop. Na wat gebabbel geeft de verkoper me 20 euro. “Gooi er ff 2 tientjes benzine in, hij is bijna leeg zag ik net. De pomp is daar en daar. Ik bekijk jouw auto wel even. Veel plezier...” Veel plezier… Dat zal wel lukken, tenminste, mijn voorgevoel belooft het mij!

We stappen in. Ik kijk eerst eens om me heen. Los van wat gebruikssporen zie ik een verfrissend en mooi dashboard. Gaaf klokkenspel, superstoere handrem (zo’n straaljagerhendel), overzichtelijk middenconsole, maar boven al: FENOMENALE STOELEN! Ik weet van de Peugeot dat Franse rakker geweldige zetels in hun auto’s zetten, maar de omhelzing van deze stoelen is echt buitengewoon! Alsof je heupen geknuffeld worden. Het stuur ligt goed in de hand. Ik zie knopjes voor de radio, de cruise control en voor de climate control. De auto is voorzien van xenon verlichting, automatisch dimmende spiegel, regensensor, een heeeeleboel airbags, automatisch inschakelende verlichting en een 6-bak. Het dashboard is opgeleukt met hier en daar wat carbon accenten. Ik zie onderin het console een metalen plaatje. Het bewijs dat een Trophy een speciale en gelimiteerde auto is. Het exemplaar draagt een nummer. Ik krijg ineens een extra warm gevoel. Ik heb iets bijzonders onder mn reet. Gaat deze auto de Alonso in mij losmaken? Mijn wijsvinger gaat onder aanvoering van een stijgende hartslag naar de START knop…

Klik. Brommm… Geen spectaculair geroffel, maar een bescheiden brom. Het 2 liter turboblok is wakker. Ik weet, een turbo moet eerst rustig warmgereden worden. Ik besluit dat ook maar te doen en rustig naar de pomp te rijden die me zojuist werd teogewezen. Wel voel ik weer die zware koppeling, die me vertelt dat dit beestje vermogen heeft. Met veel gevoel laat de koppeling zich besturen. De schakelpook is me net te lang, maar roert goed in de bak. Dan even tanken. Ik waan me een formule 1 coureur als ik het tanksysteem aanschouw. De slang moet door een metalen klep geduwd worden en dan kan er getankt worden. Inmiddels is de motor warm. We parkeren even. Een rondje om de auto maakt me ongerust. De bak waar het reservewiel in ligt… We kijken zo op de bodem!! Er zit een gat in!! Gelukkig is het een kunststof bak die zo vervangen kan worden, maar toch. De auto is sowieso van een flapdrol geweest. Er zitten net te veel kleine beschadigingetjes op. Het is een ex leasebak. Het onderhoud is dus picobello geweest, alleen de bestuurder was een onvoorsichtige oetlul. We testen het motorgeluid. Dat klinkt lekker. De turbo blaast als een boze kat. Ook de uitlaten brullen vrolijk mee, maar blijven nog best bescheiden. Bij het raken van de toerenbegrenzer geeft de uitlaat een klein knalletje. Heerlijk! Ik kan een brede glimlach niet onderdrukken. Nu kan het echt rijden beginnen. Ik ga weer zitten, geniet van het gevoel van de stoel, stuur de weg op en vraag Ruben: “Klaar?” Hij knikt en we drukken ons hoofd vast in de hoofdsteun, of we al weten wat er gaan komen. Ik ram het pedaal naar de bodem. De auto stuitert weg als een op hol geslagen paard wat net op een distel is gaan zitten! Ook in zijn 2 is het nog zoeken naar grip. In zijn 3 keert de controle terug. We rijden inmiddels dik 140! Even remmen! HAP! De brembo’s bijten goed en brengen de trophy tot stilstand. Ik voel me Alonso… Ik ga nog eens, 50… 80.... 110.... 140..., door naar 4, 160… 170.... en pssssjjj… Even los! Tijd voor de snelweg. Via een bochtig weggetje, waarop ik ontdek dat de Trophy heerlijk stuurt, rijden we de snelweg op. Weer voegen we, net als in de Leon, in met een bizarre snelheid. Toch voelt deze auto gecontroleerder en rustiger aan. Alsof hij het dagelijks doet en het hem geen enkele moeite kost. Ik heb besloten dat ik de 200 aan wil tikken. Een tussenacceleratie volgt van 100 naar 200. Een acceleratie waar menig auto van 0-100 over zou willen doen. Voor mijn gevoel zijn we in een seconde of 12 a 13 op die 200! Ik laat mijn gas maar los, maar ik heb gevoeld dat deze Renault nog veel en veel harder kan! De motor schreeuwde het wel uit in zijn 5, maar ik had nog een zesde verzet met nog een lange weg te gaan! Dan de degelijkheidstest. Die wint hij op voorhand al bijna met deze briljante stoelen. Volgens mij knal ik zo naar Zuid-Spanje in deze zetels. Ik besluit de apart werkende cruisecontrol eens vast te pinnen op mijn dagelijkse woon-werksnelheid. In zijn zesde verzet heeft de motor net 3000 toeren nodig om dit te rijden. Briljant! Dat is best gunstig voor het verbruik. 1 op 12 moet zeker haalbaar zijn! Toch even kijken of hij in zijn 6 nog accelereert. Van 120 in zijn 6 trap ik het pedaal in. En ja hoor, ook hier gaat het monster gestaag vooruit. Voor ik het weet zit ik alweer op de 150, in het toerengebied waar de motor zich het lekkerst voelt. We rijden via een omweggetje terug naar de dealer. Ik parkeer de auto en maan de auto tot rust door weer op die START/STOP knop te drukken. Wat een gave feature! Ik loop de auto uit en hij schiet automatisch op slot. Tof, dat pasje! Ik kijk nog even om. Of je vind hem mooi, of niet. Ik vind hem prachtig, en hij rijdt zoooo goed! Jammer van de vele kleine beschadigingen. Tot overmaat van ramp doet de dealer me ook nog een aardig bod! Ik kan de auto betalen… Hij is nu officieel een serieuze optie…

En daar komen we weer op die tweestrijd. Tussen de leon en de Renault. De Renault die zo veel exclusiever is, zo veel meer exclusieviteit ademt.. De leon, de auto die ik altijd begeerde… Hij heeft er een serieuze concurrent bij… Nu wordt het kiezen. Ze zuipen hetzelfde, de wegenbelasting is identiek en ook de verzekering scheelt niet zo veel… Wat ga ik doen. Kiezen voor een auto die iedereen eigenlijk wel mooi vind, een dagelijksere verschijning… Of kies ik voor dat exentrieke uiterlijk en het racemonster pur sang? Seat, waar ik goede ervaringen mee heb, of toch gokken voor de Renault. En wordt het dan deze, met zijn 70k op de teller en vele krasjes, of moet ik verder kijken naar een (veel duurder) ander exemplaar… Tweestrijd… De multi test komt neer op een tweestrijd.... Bij het knallen met de Renault wist ik dat ik hoe dan ook een turbo moest hebben. Daarmee is de Fiesta ST definitief afgevallen… Frankrijk of Spanje...?

Tweestrijd…

Posted by

Reacties (2) • Permalink

Reacties

Post een reactie

Naam:

Email:

Smileys

Onthoud mij

Voer de tekst hieronder in:

« Cartman vs Wendy

Southpark Sunday - Breast Cancer Show Ever »