{blog_title}

Over voetbal, intelligentie en vreugde

18 jan 09

*PIEP*, zo mijn pasje is ingescand. Bij eventuele ongeregeldheden weet men dat ik in het stadion ben… Er wordt ons uitdrukkelijk uitgelegd dat we niet over de A16 mogen in verband met veiligheidsmaatregelen. Op een kilometer of 5 van Breda word de karavaan bussen opgevangen door een zwikkie politiemotoren. Onder begeleiding rijdt men de laatste kilometers naar het Rat Legh stadion. Bij nog eens 3 controleposten moeten we laten zien dat we een parkeerkaart hebben en toch echt bij de bussen van de meegereisde uitsupporters mogen parkeren. Na geparkeerd te hebben stappen we uit…

doek5nc.jpg

De bussen rijden net het hek binnen. Als een stel dolgedraaiden slaan de supporters van de club waar ook ik voor kom tegen de ramen van de bus. Nog even en dat glas spat eruit, dacht ik nog, terwijl ik een andere bus wild van links naar rechts zie bewegen. De inzittenden spelen het links-rechts spelletje. Ik ken het. Ik zat zelf ook vaak zat in zo’n bus. Gewoon zo hard mogelijk van links naar rechts rennen zodat de bus heen en weer in zijn veerschotels schiet. Van buitenaf een grappig schouwspel. Nog steeds wild geram op het glas. De deuren van de bussen gaan open. Het is net of ik Braveheart zit te kijken, zo bestormt men de hekken van het uitvak. Iedereen wil tegelijk naar binnen, terwijl de wedstrijd pas over 3 kwartier begint…

Voorzien van koffie uit karton hebben we inmiddels een plekje in het volle uitvak. Ik wil niet zeggen dat ik buitengewoon intelligent ben, echt, ik ben geen Einstein, maar als ik hier om me heen kijk… Misschien is niet iedereen dom, maar de uiterlijke kenmerken doen anders vermoeden. Als ik zo kijk denk ik dat iedereen kraanmachinist, steigerbouwer of electricien is… Niets ten nadele van deze beroepsgroepen, eerlijk waar, ik zou willen dat ik iets technischer aangelegd was, maar mij lukt het niet eens een lego-poppetje in elkaar te zetten zonder uitgebreide handleiding. Maar toch, steigerbouwers dus… Het vak begint te zingen: “Kanker Breda, kanker Breda, kanker kanker kanker Breda!” Ook ik gebruik zo nu en dan het woord met de lekker rollende dubbele K, maar zo vaak als ik het hier voorbij hoor komen… Ik denk dat als elke bezoeker voor elke ‘kanker’ een euro over zou maken naar het Koningin Wilhelminafonds, dat we tegen het eind van 2009 het medicijn wel gevonden hebben. En waar we vroeger nog liedjes zongen ter ondersteuning van de club, dus met een beetje tekst, hoor ik hier alleen maar: “Oeha oeha oeha, bwa bwa bwa bwa!” Een tragische ontwikkeling…

Nog iets wat me opvalt: Driekwart van het vak is aan het blowen. Nou is het toch algemeen bekend dat van blowen je hersencellen in hoog tempo afsterven, en aangezien de meesten om me heen er al niet veel hebben… Afijn, u begrijpt, een levensgevaarlijke bezigheid, dat blowen. Inmiddels zijn de spelers op het veld gekomen. Sterker nog, de wedstrijd is begonnen. Het niveau is niet best. De keeper van NAC trapt uit, en een paar gasten roepen: “Whoooooooo… PIZZA!” Dat was tegen die dikke keeper van Volendam inderdaad grappig, maar nu… Zo kansloos… Nou ja, ik hoor het gelauterd aan. NAC scoort. 1-0. Als een stel apen rent een groep supporters tegen de plexiglas wand aan. Echt waar, de mens stamt af van de aap, en hier zie je waarom. De geel-zwart gekleurden aan de andere kant lachen zich rot om het schouwspel wat zich tegen de plexiglas wand aan voltrekt. Het lijkt “28 days later” wel, zo wanhopig probeert men door de wand heen te komen… Maar eerlijk is eerlijk, ook ik baal van de achterstand. Wat volgt is een magere wedstrijd.

Jammer genoeg een magere wedstrijd, want aangezien er op het veld weinig te zien is, blijf ik om me heen kijken. Amoah krijgt de bal. Oerwoudgeluiden… Oh ja, leuk, die hadden we nog niet gehad. In onze eigen FC staan 4 zwarte spelers op het veld, maar laten we die ene neger van de tegenpartij even aanvallen met oerwoudgeluiden! Ik denk dat onze eigen spelers dat ook erg zullen waarderen. Bovendien staat het sowieso tragisch als een stel volwassen kerels in koor “oeh oeh oeh oeh oeh” gaan zitten roepen… Wellicht vindt dat zijn oorzaak in het vele blowen? En toch, vanaf de 70ste minuut begint de FC ineens te voetballen… Ik voel hoe ik me meer en meer op ga winden over het spel. Waar ik net nog mijn mond hield, is de scheids nu ineens een “Vuile teringdebiel” bij het maken van een foute beslissing! Ik spring op: “Gooooooooodver, die overtreding was er toch binnen??? Das een dikke penalty man!” In koor zingen we liedjes over de moeder van de scheids… Kans na kans (overigens niet te zien in de samenvatting van studio sport, hoe bizar) gaan naast het doel, over het doel… Mijn vrienden en ik offeren onze stembanden op om de FC richting die oh zo verdiende gelijkmaker te treffen. Ik ga op in de massa…

92ste minuut: Van der Gun, tikkie terug op Caluwe. Knalhard hoog, RAAK! GOOOOOOOOOOOAAAAAAAAAAAAAAL!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ik spring tegen B op, G trekt aan zijn jas! Ik trek aan zijn jas. Samen vallen we achterover! Ik zie de grote ogen van B met pupillen zo groot als de kampioenschaal. Euforie en trots trekt door mijn lichaam. Het vak stort naar beneden om samen met hun helden te juichen. Een onophoudelijk lange vreugdekreet schalt uit mijn keelholte. Hossend, springen, bulderend van geluk vieren we de 1-1. 1-1, tegen NAC… Wat zit geluk soms toch in kleine dingen, en wat is het soms toch heerlijk om ook even een Neanderthaler te zijn…

Want daar heb ik mijn seizoenkaart voor. Natuurlijk klink ik wat neerbuigend de voetbalfan in deze column, maar ik begrijp hun drive… Want die euforie, dat rare gevoel van overwinnen terwijl je zelf geen prestatie hebt geleverd… Dat is voetbal. En half Nederland is het met me eens. Niet voor niets heeft de sport voetbal een compleet eigen teletekstpagina en niet voor niets kleurt heel Nederland oranje bij een EK of WK. Een doelpunt in de laatste minuut… Wat een explosie van vreugde. Ik kan er geen genoeg van krijgen. En al erger ik me soms aan mijn vakgenoten, het is het waard, Want die kick is de reden dat ik jaar in jaar uit mijn seizoenkaart verleng!

FORZA UTRECHT!

Posted by

Column Reacties (5) • Permalink

Reacties

1.

Je bent vergeten..
Het zijn de homo’s jaja het zijn de homo’s jaja de homo’s van breda hahaha
mooie column weer :D

Posted by 01/18 08:59 PM

2.

Ik geef je helemaal gelijk wat betreft het slaan tegen het glas, de K*nker liederen en Oeha oeha oeha geluiden.

Over het “nieuwe liedje” kan ik je wel wat uitleggen. Er is een groep opgestaan die meer sfeer in het stadion wil krijgen. Ze willen volgend jaar op de cityside bij elkaar gaan zitten en zo een soort sfeer vak te maken. En als je dan het onderstaande filmpje bekijkt dan lijkt het mij wel tof als ze het hele vak/stadion mee krijgen.

http://www.youtube.com/watch?v=cRWBs6hTDgE

En dat het werkt was duidelijk want ik geloof dat toen er bijna gescoord was zo goed als het hele vak met het liedje mee zong.

Posted by 01/19 09:43 AM

3.

Heerlijke column!! Ik beleef de hele situatie weer opnieuw hahaha.. die goal en dat juichen geweldig! Je zit idd dan zo in een roes. Maar ook heel goed hoe je de rest van de “randverschijnselen” omschreven want het zijn idd een stel apen. Het is alleen dat wij zulke voetbal liefhebbers zijn, maar anders is dat een reden om niet naar een uitwedstrijd te gaan en op de bunnikside te zitten.

Posted by 01/19 10:07 AM

4.

Leuke column Niels!

Posted by 01/19 05:52 PM

5.

Geweldig die colum hehe:D. Was er ook en weet precies hoe alles ging van de busen van links naar rechts het oerwoud geluid waar ik me ook aan erger met 4 donkere spelers in onze selectie tot de 1-1 maar het mooiste was nog de hoofdsteward die van de trap naar beneden kk’de ghehe SCHITTEREND.

Kortom nac was niet geweldig de laatste 20 minuten waren het waard waarom je naar een wedstrijd gaat.

Op naar Europa zal ik zeggen.

Posted by 01/20 03:34 PM

Post een reactie

Naam:

Email:

Smileys

Onthoud mij

Voer de tekst hieronder in:


« Southpark Sunday - The Ungroundable

Nieuwe AH reclame »

«Terug naar home