Tweestrijd. Dat woord staat centraal in dit blog… Een tweestrijd over voetbalspelletjes, en een tweestrijd over auto’s.

Over voetbalspelletjes kunnen we kort zijn: De strijd is gestreden… FIFA09 schopt de kont van PES2009 zo ontzettend hard, dat t in Japan een beving van 6,6 op de schaal van richter moet veroorzaken. Toch raar, want het is nog maar 2 jaar geleden dat de strijd in alle hevigheid gaande was. FIFA07 werd een serieuze bedreiging voor de toenmalig alleenheerser in voetballand, PES. De jaren ervoor was PES heer en meester, tenminste, op gameplay technisch gebied. FIFA had altijd alle licenties en de hippe graphics, maar PES, dat was toch het echte voetbal. Tot de komst van de next-gen consoles. Bij EA (FIFA) hadden ze toen blijkbaar het licht gezien en zette men realistische footies neer, terwijl ze bij Konami (PES) steeds meer de arcadekant opgingen. Puur naar het ‘voetbalgevoel’ kijkend, kun je dus niet anders dan concluderen dat FIFA de nieuwe meester is. Niet voor niets zie ik in mijn xboxlive friendlist alle ex-PES spelers FIFA spelen… En toch zijn de old-skool Fifafans rare jongens… Zij gingen immers altijd voor de easy goals en arcade gameplay, de gameplay die PES nu biedt, maar ze blijven toch FIFA spelen… Nou ja, t is en blijft een tweestrijd… Maar deze keer wel met een duidelijke winnaar!

Dan de auto’s. Weer een tweestrijd. Of eigenlijk meer dan een tweestrijd, een 5 of 6 strijd… Maar vandaag een tweestrijd. Ik ben al even op zoek naar een andere auto. Wat ik wil? Sensatie! Daar is het eigenlijk mee gezegd. Ik wil een snelle, sportieve, redelijk luxe, betaalbare en gave auto. Maar hij mag weer niet zo schreeuwerig zijn als mijn eerste golfje… Ik zeg altijd: Hij moet me een WOW bezorgen! Nou heb ik vandaag 2 wagens gereden. En nu is de tweestrijd losgebarsten… Het is kiezen tussen een sloper en een technicus, tussen een straaljager en een stuntvliegtuig, tussen een raket en een go kart… Ach, laat ik de ritjes maar gewoon beschrijven…

We beginnen in de Seat Leon 1.8 20vt. Een blok wat ik al jaren uitroep tot ‘geweldig’. Dankzij de turbo is er altijd vermogen, en vanwege de 20 kleppen ademt de motor lekker lang door. De 1800cc cilinderinhoud zorgt ervoor dat de auto niet extreem dorstig is. De leon die ik vanmiddag onder mn reet had was ook nog eens gechipt door JD-engeneering naar 220pk. De auto zt strak in de lak, mooie wielen ook! Het dashboard staat me een beetje tegen. Het is strak, maar het lijkt erg veel op de toledo die ik nu rij. De stoelen zitten goed, jammer dat ze niet van leer zijn. Toch zitten ze wel echt lekker, mede dankzij de goede zitpositie en de fijne middenarmsteun… Een 6-bak, aerotwin wissers, fabia wisser achter, slechts 48k gelopen en voorzien van automatisch dimmende binnenspiegel. Na uitstekend geholpen te zijn en een leuk bod op mijn huidige grijze kar gehad te hebben, start ik de zilvergrijze turbo. De kleur staat hem trouwens heel erg goed, de agressieve zwarte roosters komen er prachtig in uit. De koppeling voelt zwaar en een glimlach verschijnt. Een zware koppeling betekent vaak: VEEL POWER! Een lekkere, niet overdreven roffel klinkt en ik laat de koppeling opkomen. Ik rij met Ruben, mijn favoriete mede-testpiloot. Die gozer heeft er gewoon kaas van gegeten, en het is fijn om zo’n nuchtere, vaardige flippo naast je te hebben. Rustig rijden we het terrein af. Ik weet dat ik een turbo eerst goed warm moet rijden… Toch voel ik de bliksem onder mijn rechtervoet. Na een paar kilometer is ie warm. Ik voel een zenuwachtig lachje opkomen als ik de eerste keer een beetje in het ‘turbogebied’ kom… De auto trapt me in de rug. Gaaf! Even een bus voorbij, ik passeer het bord ‘60’ en geef toe aan mijn verlangen om te vloeren (gassen zo hard je kan!) 60...100...140...door naar 4...160… los dat gas! FUUUUUUUUCK!! Deze kar is achterlijk snel. Versnelling na versnelling trakteert hij je op een ongenadig pak slaag! Goed, rechtuit gaat ie dus achterlijk hard. Dan sturen we de A27 op. In de bocht liggen bladeren, oppassen dus, maar het is al te laat. De duivel in me heeft aan het vermogen gesnuffeld, en het enige wat nu nog telt is: STAMPEN!! op de limit schuiven we de oprit op. Gelukkig zit er een slingertje in, waardoor ik nog meer Zandvoort gevoel krijg. Uiteindelijk voegen we in met meer dan 170 kilometer per uur.. Gauw dat gas weer los… Straks ben ik mn roze papiertje kwijt. Wat volgt is een nette rit. En ook als dagelijkse auto laat de leon zich heerlijk besturen. Natuurlijk is hij hard, dat moet ook. Toch, als je rustig rijdt, verbruikt hij ietsje meer dan ik hoopte. Althans, dat geeft de boordcomputer aan. Nou ja, het is ook een blok wat alles kan, dus dan is dat wel wat logisch. 1 op 10 zullen we maar zeggen, hoewel t in de praktijk nog weleens slechter uit kan pakken. We parkeren de auto, maken er een rondje om, en monteur Ruben knikt goedkeurend.  Fijn, als hij de auto goedkeurt zonder op- of aanmerkingen, zit het meestal wel snor! Nu mag hij even. Ik ben nu passagier van de raket die ik net bestuurde, en ook hier is het spectaculair. Ik voel me net een navigator op een rally-proef. Wat een explosie van vermogen. Ook de remmen worden door scuba getest. Van 100 naar 0 in zeer weinig tijd, mijn hersens drukken tegen de voorkant van mijn schedel, maar goed, ze doen het wel. We luisteren nog even naar het uitlaatgeluid en concluderen dat ook dat goed is. Bij terugkomst blijf ik heel even in de auto zitten. Ja, dit voelt goed. De dealer doet ook nog eens een mooi voorstel… Wat is er dan tegen deze auto? Dat is moeilijk te verwoorden. Het is de auto waarvan ik al zo lang als ik hem ken roep: “Die wil ik!!” Nu tijdens het schrijven van dit stuk denk ik ook weer: DIE WIL IK!! Maar toch, ik heb er inmiddels al een paar gereden, en dus is de wow factor van het uiterlijk ietsje minder (ondanks dat het een bloedmooi ding blijft, hij is minder bijzonder dan bijvoorbeeld een Megane RS). Ook het ietwat saaie dashboard, gebrek aan leer en schuifdak en het relatief hoge gewicht van de auto staan me wat tegen. Ik moet een half jaarsalaris bijleggen en mijn auto inleveren voor deze topsport, en dan moet ik hem ook nog verzekeren etc. Verstandig? Nee, nooit! Leuk? Ja, geweldig!

Toch ga ik niet over 1 nacht ijs, en dus gingen Ruben en ik door naar de Ford dealer om daar een Fiesta ST te rijden.

Waarom een ST? Hij is klein, licht, beter betaalbaar, tikje zuiniger, exclusief (met zijn toffe viper-striping) en gewoon leuk. Nadat deze Ford dealer een slecht bod heeft gedaan op mijn auto, gaan we dan toch proefrijden. Ik weet al dat ik de auto niet ga kopen. Rood is toch mijn kleur niet, en hij heeft teveel steenslag en het oude dashboard. Toch ben ik razend benieuwd hoe het kleine scheurijzer rijdt. Het dikke 2 literblok levert 150 pk. Helaas heeft het Fordje geen turbo. Dat houdt in dat de motor flink op toeren moet zijn om snel (en dus leuk) te worden. Ik ben echter turbofan, maar goed, ik gun de auto zijn kans. De auto verrast me. Ik vind hem echt super tof. Zo’n klein bommetje, dat kan ik wel waarderen. De stoelen zitten verrassend goed (wel wat hoog) en de versnellingsbak voelt lekker direct. Wat bij het wegrijden opvalt, is dat ik mijn linkervoet niet kwijt kan. Hij mist de endplate die de meeste grotere auto’s wel hebben. Dan maar een beetje tussen het koppelingspedaal en de deur wurmen. We pakken een rotonde (achter een Aston Martin DB9 aan) en gaan een stukje provinciaal. Rustig voel ik wat de motor een beetje kan. Hij stuur direct, dat voel ik nu al, maar op laag en midden toerental vind ik de motor wat saai. Hij klinkt opzich wel gaaf. Dan hebben we een stukje vrij baan. Vloeren dat ding. Bij het passeren van de 4000 toeren begint de kermis. Opeens bijt de auto in je kont en stuurt hij je met een goede noodgang naar voren. Het is minder explosief dan de leon, maar ik kan een grijns niet onderdrukken. De auto schakelt ook verdomd goed. Per keer dat je van verzet wisselt wordt je hoofd uit de hoofdsteun getrokken en terug gesmeten. Feest! Ik sla linksaf en pak een bochtig weggetje. Bochten, daar schijnt de kleine Ford op zijn best te zijn. En Niels is daar ook op zn best… En inderdaad, Ford liegt niet! Wat een feest, wat een kart. We zitten vreselijk hoog in de toeren en de motor gilt het uit van plezier. Ik merk dat ik hetzelfde doe! Luidkeels lachen Ruben en ik ons de bochten door. Even aanremmen voor de bocht, scherp insturen en gas erop! De auto springt werkelijk de bocht in, geweldig! Zo op die bochtige weg voel ik me een ware rally coureur! Ook dit onderstel is hard, en de auto is onrustig, maar dat komt ook door het hoge toerental. Ook deze parkeren we even, maken een rondje, en concluderen dat de motor heerlijk klinkt, de uitlaat lekker bromt en de auto er hartstikke tof uitziet! Dan de degelijkheidstest. De Leon scoorde hoog op dagelijks gebruik. De fiesta doet dat minder. Bijn 140 kilometer per uur maakt het 2 liter mondeo blok 4250 toeren per minuut. Een boordcomputer ontbreekt, waardoor we het huidige verbruik niet af kunnen lezen (we moeten er dus 1 testen met boord cpu). Het stuur trilt wat en de motor maakt net teveel herrie om het leuk te noemen. Toch ben ik benieuwd naar zijn verbruik… Ook zou ik weleens een echt lange rit met deze kleine dondersteen willen maken, gewoon om te kijken of hij me blijft boeien. Bij inhalen was de auto wel slaapverwekkend. In de 5e versnelling acceleren van 120 naar 150 is niet echt cool, het voelt niet spectaculair. Wellicht dat dat in zijn vierde verzet wel het geval is, maar dat hebben we niet getest in de degelijkheidstest. Wel weet ik dat het een enorm leuke rit was. Het enige wat ik me afvraag is hoe vaak ik in de dagelijkse praktijk 6500 toeren per minuut maak. Ook het ontbreken van de achterdeuren vond ik wat jammer, want daar pleur ik mijn tas altijd neer!

Toch is het een tweestrijd. Een strijd tussen serieuze donder tegen bloedfelle bliksem. En dan moet de Megane RS Trophy nog gereden worden… Vraag jij je inmiddels ook af waarom ik aan het begin over voetbalspelletjes praatte? Ik wel…

Donder of bliksem…

Je hoort het van me!

N

Posted by

Column • Reacties (5) • Permalink

Reacties

Post een reactie

Naam:

Email:

Smileys

Onthoud mij

Voer de tekst hieronder in:

« Uit de oude doos

Thriller »