Jezus, wat is het hier koud… Ik hoor hoe de koude wind striemend langs mijn oren suist. Gelukkig ben ik goed ingepakt, anders zou ik doodvriezen. Maar de kou is wel het minste waar ik me zorgen om moet maken.
Ik zit namelijk midden in een vijandelijk gebied. Gelukkig heb ik dekking door de sneeuwstorm, mijn vijanden zien me niet zo goed. Ik hen eigenlijk ook niet, ware het niet dat mijn heartbeatsensor een rood puntje laat zien op een meter of 50 van me vandaan. Dat bekent dat er iemand in de buurt is. Ik kruip die kant op en leg mijn gedempte sniperrifle aan. Naast een boom staat een soldaat nietsvermoedend een sigaretje te roken. Mijn met ijs beslagen vizier toont de guard, mijn crosshair staat gericht op zijn achterhoofd… Adem in… Raak… Dood… Geen knal, de geluidsdemper doet zijn werk. Zo maak ik geen slapende honden wakker, niemand weet dat ik hier ben… Dat is maar goed ook, want als die Russen zouden weten dat ik hun oliedepot op wil blazen…
Ik sluit door richting mijn doelwit. Ik wil een bom plaatsen op een olietank, en als ik die tot ontploffing breng is de hele vijandelijke basis history! Een patrouillejeep rijdt langs, maar ik kan nog net wegduiken achter een stapel pallads. Dat maakte wel wat geluid. Een bewaker in de buurt hoort me en draait naar me toe. Hij ziet me niet, hier in de sneeuw met mijn witte jas. Achterdochtig kijkt hij rond, maar gelukkig, hij vervolgt zijn weg. Aangekomen bij de olietank plaats ik de bom. Nu moet ik zelf weer net zo stil wegwezen als ik gekomen ben, en als ik op gepaste afstand ben: BOEM!! Ik sluip weer weg. Op mijn heartbeatsensor zie ik vele vijandige stippen. Een heartbeatsensor is een nieuwe techniek van mijn werkgever, het Amerikaanse leger, waarop je personen in je nabije omgeving kunt zien op een schermpje naar aanleiding van hun hartslag. Ik sluit er tussendoor, maar dan let ik even niet op. Een oplettende Rus ziet me en schreeuwt moord en brand. Rennen!! Maar het is te laat, ik ben erbij… Om me heen staan meer dan 10 gewapende Russische militairen… Ze schreeuwen onverstaanbaar naar me… Wat nu? Ga ik hier dood in de kou...?
In mijn handpalm heb ik het ontstekingsmechanisme van de geplaatste bom. Het is mijn enige kans… Klik… BOEM!!!! Alles om me heen vliegt de lucht in, en door de drukgolf kom ik ook ten val. Ik hoor niets meer door de knal, ik zie slecht… Toch begin ik te rennen, weg van de Russen die me net omsingelden… Op de achtergrond brand de basis af. Soldaten vuren met hun AK47 op me, de patronen suizen langs mijn oren. Rennen, rennen, rennen… Het is alles wat ik kan. Dan hoor ik een motor achter me, het is een sneeuwscooter! Ik verschuil me achter een huisje en bij het passeren van de sneeuwscooter gooi ik mijn klimhaak om de nek van de bestuurder. Hij valt eraf, ik pak de scooter. En nou wegwezen! Als een dolle race is de besneeuwde berg af, zoevend tussen de bomen door. Boven me cirkelt een gevechtshelikopter die zijn kanonnen op me vuurt! Voor me een jump, achter me een horde soldaten die me dood willen hebben… Ik waag de sprong. Dan niets… En dan land ik aan de overkant. Weg van de Russen, ik ben ze kwijt, Mission Accomlished!
Het is slechts een deel van een missie uit de nieuwste Call of Duty: Modern Warfare 2. Ik ben de held in mijn eigen actiefilm, heerlijk! De missie zoals hierboven is doorsnee voor alles wat je als supersoldaat meemaakt. Onder het genot van prachtige graphics cirkel je in een helikopter boven oorlogsgebied, sta je midden in Washington terwijl de Russen USA binnenvallen, sluip je door Afghanistan, ren je door een Braziliaanse Favella opzoek naar een bendeleider… Het kan niet gek genoeg.
Met ergernis lees ik dan ook sommige recensies op internet. Mensen hebben het argument: De singleplayer is klote want hij is kort en weinig vernieuwend ten opzichte van Modern Warfare 1. Ja, hij is vrij kort, maar liever kort maar krachtig dan langdradig en uitgesmeerd. Tuurlijk, ik wil ook meer, meer en meer van deze gameplay, maar het moet een keer over zijn. En dan het feit dat de game hetzelfde zou zijn als deel 1! Nou en?? Alsof 2 keer batsen met een hete vrouw niet lekker is?? Voor mij is Modern Warfare 2 DE game van 2009. Pure kwaliteit!
Maar die naam, Call of Duty… Vertaald: De plicht roept… Dat kan ik wel verklaren. Dat komt door de multiplayer, die is zo verslavend dat je hem MOET spelen… En dat ga ik nu ook weer doen: De plicht roept!
Posted by
Column • Reacties (1) • Permalink
Reacties
Post een reactie
Sorry N »
Toffe blog kerel.... begon al om me heen te kijken of ik nog niet onder schot gehouden werd
Posted by 11/26 08:50 PM