Sjow sjeg, t is al een aardig tijdje geleden dat ik een column op deze site heb gezet! Maar zoals jullie weten, bij het zien van een onderwerp moet de column al door mijn hoofd flitsen, en dat is gewoon een tijdje niet gebeurd. Natuurlijk waren er de afgelopen zaken waarover ik een mening had (waar heb ik immers geen mening over) maar deze waren of te riskant, of te beperkt, of simpelweg te saai! Nou zat ik vanavond pauw & Witteman te kijken, waar Krezip live optrad. Bij het horen van de stem van Jacqueline, de zangeres van Krezip, had ik mijn onderwerp…

Want shit, wat zong ze goed! Wat een prachtige zuivere stem, wat is het net alsof je naar de cd luistert. Je hoeft de muziek niet goed te vinden om te erkennen dat deze dame een goede stem heeft. Oke, ze is zeker niet het lekkerste bonbonnetje uit de doos, maar dat boeit toch ook niet? Ze zingt, ze staat toch niet in playboy!?

En daar ligt een beetje het probleem van de hedendaagse top 40 muziek. Imago en uiterlijk staan stiekem ver boven het stemgeluid of ander muziekaal talent op de verlanglijst. Hoe tragisch… De essentie in muziek zit hem volgens mij in het geluid, ook een blinde kan nog van muziek genieten. Eigenlijk zouden ze bij talentenjachten (Nee, ik doel niet op freakshows als Idols) allemaal blinden in de jury moeten zetten, dan krijg je weer echt goede live artiesten. Face it, artiesten van ‘the old days’ kunnen live iets. Eros Ramazotti klinkt live net zoals op een schijfje, en Marco Borsato kan echt zingen. Waarom zijn een semi-vadsige aardappelboer en een andere oerhollander zonder starlooks (Adca & De Munnik) live zo betoverend goed? Omdat zij niet geselecteerd zijn op hun hippe sneakers of coole imago.

Heb je een Britney Spears (toen ze nog haar had) weleens live horen zingen? Alsof je een balon laat leeg lopen door een te klein gaatje: “SKKKREEEEEEEEEKKKKKK” Nee, onze sexbom gebruikte bij haar optredens zelfs tapes, zodat ze zelf kon playbacken (en ook dat kan ze niet). Tragisch toch!! De cd’s worden met de computer nabewerkt en live kan ze er niks van. Dan mag je dus concluderen dat de beste muts eigenlijk niets meer is dan een dure modepop. Het zelfde geldt vooor een rapper als 50 cent. Die gast doet al 6 jaar hetzelfde, ook zijn nieuwe album bestaat weer uit binnensmonds gemompel over hoeren en geld. En gaat het daar niet over, dan mompelt hij wel en door een ander gemaakte beat vol met gelul over die 9mm in zijn gezicht.

Wat dat betreft hoor ik veel liever een Kanye West. Zijn nieuwe album kan ik iedereen aanraden. Je hoeft niet van rap te houden om een gewaagde samenwerking met Daft Punk te kunnen waarderen. Nou is Kanye misschien niet het ideale voorbeeld, want deze gast is ook gewoon behangen met gouden kettingen. Wat dat betreft is een lelijke kerel als James Blunt veel stoerder. Hij zegt: “Het kan me geen reet schelen of mensen mijn cd’s kopen, ik doe wat ik leuk vind”. James Blunt is net als James Morrisson niet moeders mooiste, maar zingen kunnen ze als de beste. En dat is waar het uiteindelijk om draait. Wat maakt het nou uit als je minder dvd’s dan cd’s verkoopt omdat niemand je kop wil zien? Als muzikant wil je volgens mij gehoord worden, en niet per definitie gezien.

Ik weet nog wel, lang geleden, hoorde ik altijd muziek van Phil Collins. Mijn vader draaide dit vaak, en ik vond het best goed. Na een tijdje zag ik de beste Phil op tv, en kwam erachter dat het een kalende anti-stoere kerel was. Even was ook ik geschokt, want ik had me er toch heel iets anders bij voorgesteld, maar ach, wat boeit het eigenlijk. Ik draai zijn muziek nog steeds, en vind de live nummers het beste.

Wat ik eigenlijk probeer te zeggen is dat we met zijn allen weer eens op zoek moeten gaan naar echte artiesten. Gelukkig poppen ze zo nu en dan nog weleens op, maar laten we hopen dat ze de overhand weer krijgen ten opzichte van de modepoppetjes van nu. Kijkend naar de TMF awards van 2006 kan ik nou niet zeggen dat er alleen maar artiesten winnen. De helft van de bands treedt op met een cd’tje op de achtergrond. Waardeloos! Als ik naar een concert ga, wil ik de muzikant horen zingen, niet de cd die ik thuis al heb liggen!

Toch gebeurt het vaak zat, en we accepteren het met zijn allen. Het zou toch te bizar worden dat je bijvoorbeeld als voetballer niet in het eerste van ajax terecht komt omdat je toevallig rood haar en een scheel oog hebt, no matter hoe goed je voeten zijn? Of dat een formule 1 coureur nooit hogerop komt dan testrijder, omdat het motiefje van zijn helm niet tof is! Of dat ze mij ontheffen uit mijn huidige job en me bij het AT zetten zodat ik met een helm op kan lopen om mijn eigen harses te verbergen! Afijn, ik draaf door, u snapt de strekking!

Ik hoop dat ze een freakshow als idols veranderen in een radioshow. Zodoende krijgen de roemzoekende debielen geen kans meer, moet de stemmer wel afgaan op het stemgeluid, en krijg je uiteindelijk een goede cd. Als dan echt blijkt dat degene die wint een verschrikkelijke hobbit is om te zien, kun je nog altijd Milly Vanilly huren om je platen te playbacken, of je gaat toch voor een maskertje… Want in the end wil het oog ook wat…

Maar laat dat niet ten koste gaan van het oor!

Oh ja, voor ik het vergeet, de ‘les’ van deze column: Koop de cd van Kanye West en vergelijk deze met het nieuwe onderzettertje van 50 cent. trek je eigen conclusies maar…

Uw columnist,
Niels the Racedriver

Posted by

Column • Reacties (3) • Permalink

Reacties

Post een reactie

Naam:

Email:

Smileys

Onthoud mij

Voer de tekst hieronder in:

« Try Before You Die

Hij is mis Evert »